бяцар няцар [хоршоо] (ихэд хэмхэрч бутрах нь) - Шувуу, жижиг араатанд сэглүүлсэн тэр арваад хүүр цөм цавчуулж, цохиулсан бяцар няцар буусан ясны байдлаар үзвэл, тулаан болсон байдал илэрхий. Б.Ринчен. Заан залуудай.