Мэх зальгүй, хорон үггүй, төлөв төвшин, томоотой: ёжгүй хүн (хорон үг яриагүй хүн, төлөв томоотой хүн) - Дорлиг ч уг нь элдвийн ёжгүй л хүн дээ. “Цог” сэтгүүл.