1. Явган суух, дутуу өндийж цомцойн суух - Хярсан бөжин шиг буланд бие биедээ шахалдан оцойж суух ажээ. Б.Ринчен. Заан залуудай;
2. Амьтны хойд хөлөө нугалж, бөгсөн биеэрээ газар тулж суух:
оцойгоод улих (оцойж суугаад улих) -
Хөгшин чоно агуйгаас гарч, оцойн суугаад улив. Д.Намдаг. Түүвэр зохиол;
3. Юмны байрласан байдал нь урагш өнгийсөн буюу өндийсөн мэт болох:
оцгор болох;
4. [шилжсэн] Машин тэрэгний даац хэтэрсэн учир бөгсөн бие нь доош сууж, толгой хэсэг нь өлийх:
оцойтол ачих (даац хэтрүүлэн ачих),
овойх оцойх [хоршоо] (маш их болох) -
Нэгдэл нийгмийн малаа хонхойж хотойтол нь хорогдуулчихгүй, овойж оцойтол нь өсгөж үржүүлээд ажилдаа мандчихаагүй. С.Лочин нар. Галтай залуу нас.