1. Зайлсхийх: нүдээ буруулах (өөр тийш харах) - Сойвон тайжийг нүднийхээ булангаар ажиглан харснаа нүдээ буруулж, гэрийн хойд талыг эзэлсэн бурхан өөд чиглүүлэв. Ч.Лодойдамба. Тунгалаг Тамир., нүүрээ буруулах (а. Хүний өөдөөс эгцлэн харж эс чадах - Тэгээд нүүрээ буруулах зуур “би энэ согоо, солонго шиг амьтны өмнө ямар үхээрийн муухай харагдаж байгаа бол” гэж гаслантайгаар боджээ. Д.Маам. Тэмээний дууль; б. [шилжсэн] Зангаа хувиргах);
2. Зүг чигээ өөрчлөн явах, зугтах, оргон зайлах:
мөрөө буруулах (замаа өөрчлөх, явж байснаасаа өөр замаар явах)
- Би мөрөө буруулах хэрэгтэй. Б.Чойндон. Галбын говьд., буруу хандан буруулах (оргон зайлах)
- Тайзу гэдрэг хөөн эчээд нэгэн зэв онилон буруу хандан буруулах хулгайн нарийн нуруугаар шувт харван унагав. В.Инжаннаши. Хөх судар., буруулсан цэрэг (оргон зайлсан цэрэг)
- Буруулсан цэрэгт хариугүй, буруушаасан боолд завгүй. Ж.Дашдорж. Монгол цэцэн үгийн далай;
3. Хүнд танигдахгүй болох: з
үсээ буруулах (нүүр царай, хувцас хунараа өөрчлөх),
нэрээ буруулах (овог нэрээ өөрчлөх);
4. Нуух, дарах.